ภายใต้ความหลากหลายของระบบนิเวศไทย มี “พันธุ์ข้าวพื้นเมือง” จำนวนมากที่กำลังเลือนหายไปตามกาลเวลา การเกษตรเชิงเดี่ยว ข้าวอย่าง พันธุ์ลืมผัว ที่ให้สารอาหารสูง หรือ สังข์หยด ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น ไม่ได้มีดีแค่รสชาติ แต่คือคลังพันธุกรรมที่ทนทานต่อโรคและสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง
.
การอนุรักษ์ข้าวเหล่านี้ไม่ใช่เพียงการรักษาอดีต แต่เป็นการสร้าง ความมั่นคงทางอาหาร ให้กับอนาคต เพราะความหลากหลายทางชีวภาพคือภูมิคุ้มกันชั้นดีของเกษตรกรไทย การหันมาสนับสนุนและบริโภคข้าวสายพันธุ์หายาก จึงเป็นการช่วยต่อลมหายใจให้มรดกแผ่นดินยังคงอยู่คู่สำรับไทยต่อไปอย่างยั่งยืน
.
Chumjit 